"göz kararması, düşme isteğidir." diye anlatıyordu var olmanın dayanılmaz hafifliğinde.
kaştaki tekneden bir türlü denize atlayamadığım, dakikalarca güneşin altında teknenin korkuluğuna asılı beklediğim günü ve anlamını hatırladım geçen gün. hafıza garip şey, neyi tutmayı neyi bırakmayı seçtiği benim kontrolümde değil gibi sanki. o gün, orada asılı dizlerim titrerken, güneşin denizde oynaşan parıltılarına kadar tüm detaylar hala gözümün önünde.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder